دوشنبه , ۳۰ بهمن ۱۳۹۶
دکتر فرهاد فائز: عدم اطلاع از نیازها، مهم‌ترین مانع راه‌اندازی سامانه یکپارچه بانکی است

دکتر فرهاد فائز: عدم اطلاع از نیازها، مهم‌ترین مانع راه‌اندازی سامانه یکپارچه بانکی است

دکتر فرهاد فائز: عدم اطلاع از نیازها، مهم‌ترین مانع راه‌اندازی سامانه یکپارچه بانکی است

صنعت بانکداری الکترونیک کشور باوجود تحریم، از رشد قابل قبولی برخوردار بوده، ولی تأثیر دوری از فضای تعاملات بانکی بین‌المللی و مغفول ماندن از کسب‌وکارهای بانکی، محسوس است.

دکتر فرهاد فائز، معاون بازاریابی و فروش شرکت خدمات انفورماتیک در میزگرد پایانی سمینار تخصصی “تحولات دیجیتال در صنعت بانکداری و نظام‌های پرداخت” گفت: بر اساس آمارهای بین‌المللی، وضعیت کشور طی دو سال گذشته، در بیشتر حوزه‌های مرتبط با فناوری اطلاعات بهبود یافته و لذا با لحاظ فناوری اطلاعات به‌عنوان سنگ بنا و پیش‌نیاز توسعه بانکداری الکترونیکی در کشور و با ملاحظه پیشرفت‌های حاصله در سرویس‌های بانکی داخل، می‌توان روند رشد بانکداری الکترونیک در کشور را در قیاس با کشورهای دیگر، قابل دفاع ارزیابی کرد. اما متأسفانه از منظر کسب‌وکارهای بانکی، فاصله‌ها زیاد بوده و با بازنگری در وضعیت کنونی باید خود را به روندهای بین‌المللی نزدیک‌تر کنیم.

وی خاطرنشان ساخت: متأسفانه کسب‌وکار بانکی و اصلی‌ترین منبع درآمد بانک‌ها در داخل کشور، بر معادله ساده سپرده–تسهیلات استوار است و برخلاف دنیا، نظام کارمزد خدمات بانکی برقرار نیست. برخی بانک‌ها در دوران قبل از تحریم، فعالیت ارزی داشتند و درآمدهای خوبی عاید ایشان می‌شد. در برخی موارد، ۵۰ درصد EPS بانک‌ها ناشی از فعالیت‌های ارزی بود. اما با محدود شدن این نوع فعالیت‌ها، صنعت بانکداری در ایران طی سال‌های اخیر نتوانسته سودآوری خوبی داشته باشد.

وی در پاسخ به این سؤال که در دوره پساتحریم باید به CORE داخلی تکیه کرد یا خارجی؛ گفت: باید ابتدا نیازها را شناخت و سپس تصمیم‌گیری کرد. بسیاری مواقع، بانک‌ها فقط می‌دانند که نیاز به خرید سامانه یکپارچه بانکی دارند. اما اینکه چه سامانه‌ای، با چه مشخصاتی و برای رفع چه نیازهایی؛ برایشان خیلی مشخص نیست. آنچه مسلم است؛ حرکت به سمت CORE خارجی آن‌هم بدون برنامه‌ریزی، اشتباه است. اگر نیازها مشخص شد و توان شرکت‌های داخلی، پاسخگو نبود؛ می‌توان برای بکار گیری سامانه‌های یکپارچه خارجی وارد عمل شد. البته تجربه نشان داده است که خرید محصول خارجی بدون سورس، در درازمدت تهدیدی جدی به شمار می‌آید. خرید CORE با سورس هم هزینه بالائی دارد که با توجه به وضعیت مالی بانک‌ها و همین‌طور تحلیل سود- هزینه، حرکت به سمت آن در مقطع فعلی شاید به صلاح نباشد.

 وی در خاتمه با اشاره به بخش اول سخنان خود تأکید نمود: بهر حال، بررسی عملکرد صنعت بانکداری در دوره تحریم، باید مقایسه‌ای باشد. بی‌تردید در قیاس با سایر صنایع، صنعت بانکداری به همت دست‌اندرکاران بانکی کشور، عملکرد قابل قبولی داشته است.

منبع: شرکت خدمات انفورماتیک

Print Friendly